ای امام…
ای رهبرِ شهیدِ جان‌هایِ ما…
آمدیم…
با همان نفس‌هایی که تو به ما بخشیدی.
تو بودی که از منجلابِ ذلت،
ما را به ساحلِ عزت آوردی؛
و در رگ‌هایمان، شجاعت را جاری کردی.
تا در برابرِ جنایت،
از کودک و بزرگ،
یک اراده‌یِ ایستاده باشیم.
ما در مکتبِ تو، جان سپردیم،
تا در این راهِ روشن،
هرگز، هیچ‌کس گم نگردد…
چرا که تو،
ما را از قعرِ تاریکی،
تا قله‌هایِ شکوه، بالا بردی.
‌