#آقای_ایران
ای که در طلوع مهر روشنت
بی غروب مانده فکر روشنت
تا ظهور میتوان ستاره چید
قد کهکشان عمر روشنت
با سپردنت به عرش تا ظهور
تا وزد عبور عطر روشنت
چون علی تو مرگ را ربودهای
کربلا عیان به حشر روشنت
میبرد به قله خون پاک تو
با کلام همچو دُر روشنت
صفحات: 1· 2
| نسخه قابل چاپ | ورود نوشته شده توسط نرجس خاتون محمدي در 1405/04/14 ساعت 12:44:00 ق.ظ . دنبال کردن نظرات این نوشته از طریق RSS 2.0. |
هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
نظر دهید
