طلبه عاشق شعر

در امتدادِ حضور هویت، دست‌خطِ تو بود و تو، همان ترازو آینه‌ای که در غبارِ زمان، به رنگِ خدا می‌تابید. تو بودی که جامه از تنِ بی‌شرمِ غرب دریدی تا هیولای کودک‌خوارِ زمانه را عریان کنی و عطرِ گمشده‌ی عدالت را به ریه‌های زخمیِ تاریخ بازگردانی. تو به ما… بیشتر »

چرا دلبستگی را در ما ریشه‌دار کردی؟ اگر قرار بود، ما را تنها بگذرایی… اما تو، فراتر از یک رهبر، در تاریک‌خانه‌یِ جان‌هایِ ما، خورشیدی شدی. هرگز نمی‌دانستیم که تو، همچون سیاوش، جانفدایِ امت خواهی شد. ‌ امروز، اشک قلمِ ما از شدتِ سوگ، روان است، و… بیشتر »